Skip to content

Watertoren Meijendel

juni 25, 2012

Als je de Pompstationweg in Den Haag affietst kom je vanzelf op het duinpad terecht dat naar Meijendel leidt. Daar fietste ik al toen ik zes of zeven was als we met het gezin een zomer op een huis in Benoordenhout mochten passen . Het duinpad was toen nog bedekt met prachtige oude paarsgrijze klinkertjes en er groeide hier en daar hoog onkruid tussen de stenen.

Inmiddels is het er uiteraard wel een klein beetje anders! Het draait in ons land meer om veiligheid, denk ik meestal. En het is zeer veilig op de fiets in de duinen: Om de paar honderd meter verschijnen hinderlijke drempels zodat het niet leuk meer is om met je scooter door de duinen te crossen. Voor de onoplettende fietser is er ook voor iedere drempel een bordje geplaatst dat de drempel reeds aankondigt zodat je niet plotseling je kind uit je bakfiets lanceert.  Het voetpad is  streng gescheiden van het fietspad. Dit is gedaan met een ruwe strook die je zowat van je zadel afschudt als je er stiekem toch even op fietst wanneer er bijvoorbeeld een kudde hijgende wielrenners met 80 kilometer per uur nadert. Ook staan er hele grote panelen waarop met grote letters – en foto’s – staat vermeld waar je je eigenlijk bevindt en welk bedrijf zich al dan niet aansprakelijk stelt voor het wel en wee in dit natuurpark. Tot slot zijn er hier en daar paden afgeschermd voor autoverkeer door middel van elektrisch bedienbare paaltjes die naar boven en benden bewegen als er bestemmingsverkeer moet passeren. Deze zijn overigens ook nog voorzien van led verlichting.

Maar de Pannenkoekenboerderij staat er nog steeds. Deze zou enkele jaren geleden plaats moeten maken voor een lounge-multiculti-fusion-gelegenheid, maar na protest van vele liefhebbers is dat blijkbaar niet doorgezet.

Ook de vogels zijn niet weg, en de prachtige monumentale watertoren staat er nog hetzelfde bij als vroeger. Twee weken geleden heb ik er een paar dagen zitten schilderen. Rond etenstijd is er bijna niemand. Ik hoorde rond half negen een ree in de bossen links van het pad.

 

 

From → Uncategorized

One Comment
  1. Henny permalink

    Ik heb lang moeten wachten voor ik dit heerlijk schilderij mocht zien. Wat een sfeer! Het is precies die tijdloze zomersfeer van vroeger, zoals je die in je mooie beschrijving oproept. Van dit ontroerende werk word ik helemaal gelukkig. Mocht het maar een poos bij ons aan de muur! Proficiat!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers op de volgende wijze: