Spring naar inhoud

Stenen en distels

Na een jaar met alleen maar opdrachten ben ik begonnen aan schilderijen met een onderwerp dat ik zelf gekozen heb. Ik vind het interessant en leuk om te werken aan schilderijen met de wensen van een klant of opdrachtgever. Meekijken met iemand anders, samenwewrken. Mezelf schikken naar de opdrachtgever en het werk heel veel reflecteren. Het onderzoeken van andermans onderwerpen maakt mijn blik scherper.
Maar ik weet zelf natuurlijk ook wat ik mooi vind. Er zijn onderwerpen waar ik uren, dagen, weken, maanden naar kan blijven staren. Wegdromen. Die onderwerpen heb ik een jaartje moeten laten liggen. Heerlijk om na zo’n jaar beetje bij beetje m’n eigen verhaal te vertellen.
Het heerlijke aan schilderen is dat je direct resultaat hebt. Er gaan geen vergaderingen, formulieren of afspraken aan vooraf. Vanaf het moment dat je het penseel op het doek zet zie je iets groeien. En ik zie iets heel moois ontstaan. Iets waarvoor ik in ieder geval heel gevoelig ben. Iets dat mij boeit en ontroert.
Tijdens het schilderen van deze zeventig stenen realiseerde ik me wat ik aan het schilderen was; Het werd geen schilderij van stenen, maar van een sensatie. De sensatie van het klauteren over de ongelijke stenen, verwarmd door de zon. En na dat geklauter: Het vrije verkoelende water.
Waarom de vlinder in het schilderij? Omdat ik dol ben op de dagen waarop er geen wind staat. Vooral aan het water ervaar ik de windstille momenten als iets heel bijzonders omdat het hier altijd open is en er dus vaak wind staat. Wanneer er op zo’n open plek geen wind is benadrukt dat de rust. Het water kan zonder die wind ritmisch z’n gang gaan zonder verstoringen in de natuurlijke plooi van de waterspiegel. Ik herinner me een lente ochtend waarop ik in m’n eentje ’s ochtends vroeg over het strand slenterde in Scheveningen. Het was al lekker warm en ik maakte m’n gezicht nat met het zeewater. Toen ik verder liep zag ik naast me opeens een suffe langpootmug. Boven de branding. Aan dat beeld denk ik vaak terug; die haast gewichtloze langpootmug, stil in de lucht boven de golven.

Galerij

Aan de oever van de Lek bij Schoonhoven

It’s been a while since I worked outside. We live in Schoonhoven, a small village near the river De Lek. I sat down there to observe the natural colours and contrasts. I was quite obsessed by those so made a black and white picture during the painting to check the lights and darks. That was a good idea! It was not that easy to complete the painting on this spot, so I retouched it in my studio the next day.
Ik heb na lange tijd weer eens de veldezel buiten gezet om ter plekke wat te maken. Buiten maak ik tegenwoordig alleen tekeningen en foto’s. Maar nu had ik olieverf meegenomen.
De locatie is vlakbij ons huis. Ik maak vrijwel dagelijks avondwandelingen. Meestal loop ik dan door de stad, maar als ik de meditatieve sferen wil opzoeken wandel ik de stad uit, naar de oevers van de Lek. De overkant wordt ’s avonds mooi warm beschenen in de zomer. Nu was ik er ’s ochtends en had ik tegenlicht, één van m’n favoriete lichteffecten.
Het viel niet mee om alles op het doekje te krijgen. Ik ben gewend om een paar dagen aan een schilderijtje te werken. Nu moest het in een ochtend. Ik was er aanvankelijk vooral om de natuurlijke kleureffecten weer eens te observeren. Maar die fascinatie dreigde me te doen verdwalen; kleuren mengen kost tijd en aandacht. Er moet ook nog vormgegeven worden in die organische samenstelling van bomen, gras, struiken en bewegend water. Ik kwam op het idee om tijdens het werken een zwart-wit foto van m’n schilderij te maken. Zo kon ik naar de toonwaarden en compositie kijken zonder me af te laten leiden door de kleuren. Ik zag dat de waterrand aan de overkant niet strak was in m’n schilderij. Wel bleek de donkere toon van de populieren en het kerkje prima te werken. Ik zag het ook zo vanaf de dijk, maar ik vond het wat hard voor een bomenpartij in de achtergrond. Goed te zien dat het toch werkte.
Tijdens het zoeken naar de juiste kleur werden de tinten een beetje troebel. Ik wil de precieze kleur mengen, maar ook de kleuren zo tegen elkaar af zetten dat ze gaan werken: Warme lucht boven de horizon, koelere en donkerdere spiegeling in het water. Het licht op de bomen warmer dan de schaduwen, maar koeler dan de voorgrond. Hoe meer je zoiets durft aan te zetten, hoe beter het werkt. Om dat goed te onderzoeken heb ik het doekje de volgende dag op m’n ezel in m’n atelier gezet. Daar heb ik de lucht “opgeschoond” en het water strak getrokken en de bomen nog eens aangezet.

Bijzonder cadeau bij verhuizing: Huisportret Surinamestraat Den Haag

Via www.portretvanmijnhuis.nl werd ik benaderd door een Haagse advocaat die binnenkort gaat verhuizen. Om zijn vrouw en dochters een dierbaar aandenken te geven vroeg hij mij om enkele schilderijen van zijn oude huis, maar ook van het nieuwe huis te maken. Zijn oude huis mocht ik van de voorkant en achterkant vastleggen. Het nieuwe huis ga ik schilderen als het helemaal gerenoveerd is.

Painting for animation Undone

pallet Undone
This is the pallette I used while making almost 100 paintings for the animationseries of Undone, produced by Amazon, Turnante and directed by Hisko Hulsing.
With a brilliant team of painters from different countries we made hundreds of paintings. The actors were filmed in Hollywood and overpainted digitally frame after frame in Amsterdam before they were put in our paintings. The result is an eight episode animationseries for adults which recieved very good reviews allready. It will be streamed in 250 countries on Amazon Prime from tomorrow.
Dit is het pallet waarmee ik bijna honderd schilderijen maakte voor de animatieserie Undone, geproduceerd door Amazon, Turnante en geregisseerd door Hisko Hulsing. We schilderden met een geweldig team van 8 schilders uit binnen en buitenland aan zo’n 800 schilderijen. In Hollywood werden alle scenes opgenomen en in Amsterdam frame voor frame digitaal nageschilderd om uiteindelijk in onze schilderijen te plaatsen. De resencies in NY Times en animatie magazines zijn nu al heel lovend! Mocht je een Amazon Prime abonnement hebben, kijken dus. En laat me zeker weten wat je ervan vindt

kinderportretten

Er zijn van die momenten dat je ze rustig kunt observeren. Dat was deze week tijdens de eerste balletles van m’n dochter en m’n jongste zoontje tijdens het handjes wassen (spelen met water). En de oudste tijdens z’n dagelijkse werk.

 

Those moments to observe your kids: My daughters first ballet course, my youngest son washing his hands (playing with the water…) and the oldest doing what he’s doing daily.

My daughters first ballet course
Oil in canvas
32 x 30 cm

Washing his hands
Oil on canvas
30 x 29 cm

Gijs
Oil on canvas
30 x 40 cm

 

Bijzonder huwelijkscadeau: Huisportret Bredeweg Amsterdam

Een opdracht aan de Bredeweg in Amsterdam is natuurlijk een prachtig thema. Besteld via www.portretvanmijnhuis.nl als huwelijkscadeau voor een echtpaar dat hier jaarlijks het grote Bredewegfestival organiseert. 
Geen huis is hetzelfde, prachtige klassieke fantasierijke architectuur rondom een groot plantsoen. De bomen vormden gelijk al een probleem; Wanneer ze op hun mooist waren, vol groen in de zomer, stonden ze in de weg. Ik moest dus mikken op de weken aan het begin van de lente, wanneer sommige bomen net niet meer in knop staan, en voorzichtig wat kleine bladeren laten zien. Toch gaf de contour van het groen een saaie diagonaal in de compositie waar ik vanaf wilde. Ik maakte daarom nog een schets naar de andere kant van de Bredeweg. Deze compositie lag mij meer, omdat het probleem van de storende diagonale contour verdwenen was en omdat er zowel links als rechts huizen zichtbaar werden die allemaal om het groen opgesteld zijn. Tijdens overleg met de klanten kozen we toch voor de eerste compositie en vroeg de klant of ik de diagonaal niet kon camoefleren door het groen wat vertikaler te “snoeien”en er wat open stukken in de maken om de massieve groene partij rechts wat lucht te geven. 

In tegenstelling tot een opdracht die ik vorige maand maakte verliep het aquarelleren van deze opdracht vrij vlot. Dit had te maken met de herhalingen in de huizenrij. Ondanks alle variatie in deze rijk versierde huizen komen er telkens dingen terug: De witte ornamenten, de kleuren van de bakstenen, de erkers en de vensters. Deze kun je dus snel achter elkaar neerzetten in een kleur die je telkens maar één keer hoeft te mengen en naar achter toe ietwat grijzer en koeler maakt. Toen ik de afbeelding van het resultaat naar de klanten had gemaild, waren ze gelukkig heel tervreden, maar niet met de rode container die in de rij auto’s te zien was (en hiervoor hadden ze bovendien een hele goede reden die ik om privacyredenen even buiten beschouwing laat). Gelukkig bleek het mogelijk om deze rode container “om te toveren” in een rode Fiat Panda. 

 

Huisportret filiaal Nelson

Het schoenenmerk Nelson bestaat 70 jaar en het management benaderde mij via www.portretvanmijnhuis.nl om een schilderij te laten maken van hun oudste filiaal. Dat staat in Haarlem aan de mooie Grote Houtstraat. 
Ter plekke heb ik een voorschets gemaakt en heel veel foto’s. De schets heb ik op het atelier uitgewerkt en aan de opdrachtgever laten zien om uit te leggen hoe ik het pand weer zou willen geven; Van de zijkant met een doorkijk naar de winkelstraat waarachter de St Bavo boven de daken uitsteekt. Het zonlicht schijnt net over het winkelpand, zodat het goed in de zon staat, maar er ook mooie schuine schaduwen ontstaan onder de vensterbanken en daklijsten.
Op het timelapse filmpje is te zien hoe ik zo’n aquarel opbouw:
Eerst zet ik de voorschets groot op het papier. Lijnen zet ik dan graag langs een reep passe-partout karton zodat ze echt strak op het papier staan. Zo heb ik in de volgende lagen houvast en kan ik losgaan zonder me bezig te houden met de richtingen van alle lijnen. Het verschil met een onderschildering in olieverf is dat ik nu nog geen schaduwpartijen neerzet. Met aquarel doe ik dit niet, omdat het papier niet oneindig veel lagen kan hebben. Bovendien neem je met iedere nieuwe laag weer een beetje pigment van de onderliggende laag mee. Vervolgens bouw ik de aquarel op van licht naar donker. Ik gebruik spitse synthetische penselen voor de fijne vormen en marterharen penselen voor de grotere plassen. Geitenharen spalters vind ik fijn voor nog grotere vlakken. Gelukkig gaan marterharen penselen heel lang mee, ik vind het zielig voor de marters. 
De eerste lagen vind ik soms wat saai; Alles moet er op staan en het ziet er nu nog allemaal wat hard en scherp uit. Straks doemt het ahw op uit de volgende lagen.
Ik werk berekenend en ik denk grafisch. Berekenend moet je zijn in de vormen die je open laat. Je kunt ze hier en daar ook met dekkende lichte kleuren schilderen, maar dat geeft een minder helder effect dan het uitsparen van de vormen. Met grafisch denken bedoel ik dat ik vooraf weet hoe ik het beeld in kleurenlagen over elkaar ga opbouwen. Ik ken hierin een aantal fasen: Het voorbereiden (de ondertekening), het opbouwen (laag over laag licht, schaduw, diepte en volume aanbrengen) en de finishing touch (het aansterken of overdrijven van sommige details en kleuren). Het schilderen doet me vaak aan koken denken.
Ik heb heel veel in de stad geschilderd, tussen de mensen. Wat je dan natuurlijk opvalt is dat de mensen die je wil schilderen al verdwenen zijn voordat je alleen al de kleur van hun jas gemengd hebt. Daarom vorm ik altijd mensen die samengesteld zijn uit zoveel mogelijk voorbij wandelende mensen. Van de één het hoofd, de ander de jas, de volgende een broek enz. Belangrijk en interessant is om van die chaos een geheel te maken. Alle hoofden moeten met dit perspectief op gelijke hoogte liggen, daarvoor leg ik ter controle soms een reepje passe-partout karton horizontaal over de hoofden van de mensen.  De gezichten moeten niet te ver uitgewerkt zijn, want je neemt ook niet alle gezichten in je op wanneer je door de stad loopt. Enkele voorbijgangers werk ik verder uit dan de anderen, zo kun je straks een beetje wegdromen bij een paar “hoofdpersonen” in het beeld. Ook belangrijk is de balans tussen mensen die je van voren weergeeft en mensen die je op de rug vastlegt.
Ik gebruik tijdens het aquarelleren mijn voorschets en een laptop voor alle zelfgemaakte foto’s van het onderwerp. Ter plekke werken gaat niet op dit grote formaat. Het moment dat het licht zo mooi over het pand valt duurt enkele minuten en aan deze aquarel heb ik dagen lang gewerkt. Het fijne van een laptop is dat je tijdens het werk op bepaalde foto’s kunt inzoomen en je kunt de foto’s ook tijdens het schilderen bewerken in Photoshop. Dit is bijvoorbeeld handig om dichtgelopen schaduwpartijen een beetje open te werken, iets wat Photoshop heel goed kan.
Je moet bij aquarelleren veel wachten. Misschien wacht ik nog meer dan dat ik aquarelleer tijdens het maken van zo’n aquarel. Gelukkig heb ik veel geduld, maar ik zou wel eens willen dat het sneller gaat. Als ik haast heb met een aquarel dan werk ik aan één stuk door: Ik werk dan aan de droge partijen terwijl de natte partijen kunnen drogen. Maar als ik geen haast heb dan is het wel prettig om me te blijven concentreren op een bepaalde partij, te kijken wat de verf doet en alvast de nieuwe laag voor te bereiden.
Vond je het mooi? En heb je ook een gelegenheid waarvoor je een bijzonder cadeau zoekt? Ga dan naar www.portretvanmijnhuis.nl en wie weet maak ik ook zo’n mooi schilderij voor jou.

Huisportret in het chique Baarn

Ik werd benaderd door een klant die op het punt stond te verhuizen. Afscheid nemen van z’n huis in Baarn deed hem wel wat, legde hij me uit toen ik hem aan de telefoon had. Hij wilde graag dat ik iets moois voor hem ging maken, maar ik zag niet direct een spannend schilderij voor me toen ik de foto van zijn huis bekeek.

Schermafbeelding 2018-12-12 om 22.56.49

Veel wit, een dichte boom waar je niet doorheen kon kijken, een spits dak en een ordelijke tuin. 
Eerst is de klant mijn werk in het echt gaan bekijken op een expositie. Daarna spraken we elkaar nog eens uitgebreid en hij vertelde wat hij boeiend vond in de aquarellen die hij van me gezien had. Hij vertelde over effecten die tot stand gekomen waren in de stad, in winkelstraten waar de etalages reflecteerden op regenachtige dagen in de plassen water. 
Ik dacht aan het zwembad achter zijn huis. Misschien kon ik daarmee iets interessants doen in een aquarel. We spraken af dat ik tegen de schemering langs zou komen om het pand te bekijken en we zouden kunnen experimenteren met kunstlicht in de serre. Het zeil van het zwembad zou er af gehaald worden en er was zelfs een tuinslang om eventueel regenplassen te simuleren. 
Achter het zwembad bleek te weinig ruimte om te gaan staan. Het terras was niet breed genoeg om reflecties te maken met water uit de tuinslang. Maar ik werd verder helemaal vrijgelaten om buiten en binnen rond te kijken, zijn dochter assisteerde met lampen en de conifeer werd zelfs ter plekke gesnoeid. 

Ik maakte een compositieschets waarin vooral één van de serres mooi uitkwam. Ik wist dat de serres hem het meest dierbaar waren. Het spitse dak liet ik weg, omdat het hele pand wit was en ik niet een enorme saaie witte driehoek in de compositie wilde. 

Titus_Meeuws_schets_Molenweg14_Baarn_Jansenverst

Ik kwam terug op een zonnige middag waarop het zonlicht door de serre scheen en reflecties wierp op de witte wand er naast. De rest van het pand verdween in de schaduw en pakte daarmee de verlichte serre als het ware mooi in. Ik werkte de schets verder uit in mijn atelier en mailde de klant een afbeelding. Die werd goed gekeurd. Hij wist nu precies wat hij ging krijgen. We planden een datum waarop het werk af zou zijn en ik ging aan de slag. Het voltooide werk bracht ik naar Rob Schippers die in overleg met de klant voor de bijpassende lijst zorgde.

Titus_Meeuws_opdracht Molenweg 14 Baarn Jansenverst

Morren Galeries

From now on Morren Galeries is presenting some of my works in Utrecht. Come and visit Morren Galeries at the lovely Oudegracht!

Vanaf nu zal Morren Galeries ook enkele werken van me gaan exposeren. De prachtige galerie is echt een bezoek waard aan de schitterende Oudegracht in Utrecht!

Winter exposition Gallery Mokum Amsterdam

These watercolours can be seen at the winter exposition inGallery Mokum from 12 – 01 untill 27 -01

Deze nieuwe Amsterdamse aquarellen zullen hangen tijdens de winter tentoonstelling bij galerie Mokum van 12 jan t/m 27 jan.